/ Αρχική / Προτάσεις / Τι να Επισκεφθείτε

Τι να Επισκεφθείτε

Γεράκι

Ο επισκέπτης μπορεί να σεργιανίσει στα στενά δρομάκια του με τα πέτρινα αρχοντικά και τις θολωτές αυλόπορτες, να ξεκουραστεί στην πλακόστρωτη πλατεία με τα παραδοσιακά καφενεία και τις ταβέρνες, να αγναντέψει ολόκληρη τη Λακωνία (θέαμα μοναδικό), να καμαρώσει το ψηλό ανάστημα του Ταϋγέτου και το Λακωνικό κόλπο. Μπορεί να επισκεφθεί την ακρόπολη, να ανηφορίσει στο μεσαιωνικό κάστρο και να αφουγκραστεί τους θρύλους και τις παραδόσεις μέσα από τα ευρήματα και τα χαλάσματα. Μπορεί να σπουδάσει την αρχιτεκτονική των 30 βυζαντινών ναών του (12ου-15ου αιώνα) και μέσα από τις σπάνιες τοιχογραφίες να αγγίξει τη σφαίρα της θρησκευτικής ανάτασης της εποχής εκείνης.

Οι αρχαιολογικές ανασκαφές, έχουν φέρει στο φως αρκετά αντικείμενα της προϊστορικής εποχής. Επίσης αγγεία της Μυκηναϊκής και γλυπτά της Δωρικής περιόδου, μερικά από τα οποία είναι εκτεθειμένα στο Μουσείο της Σπάρτης. Τέλος, διατηρούνται ακόμη λείψανα υδραγωγείου της Ρωμαϊκής εποχής, τέσσερις Ναοί από την πρώτη βυζαντινή περίοδο, το μέχρι σήμερα σωζόμενο Κάστρο από τη Φραγκοκρατία, τουλάχιστον 20 ναοί από τη δεύτερη βυζαντινή περίοδο και 6 ναοί (μεταξύ των οποίων και ο σημερινός καθεδρικός της κωμοπόλεως) από την εποχή της Τουρκοκρατίας.

Γέρακας

Ένα μικρό χωριουδάκι όπου το νερό της θάλασσας διαπερνά τα απόκρημνα βουνά από κάθε πλευρά και καταλήγει σε ένα μικρό λιμανάκι. Εκεί θα ανακαλύψετε ένα γραφικό ψαροχώρι με την αρχαία, Μυκηναϊκής περιόδου Ακρόπολη.

Γύθειο

Το αρχαίο λιμάνι της Σπάρτης αποτελεί την είσοδο στη Μάνη και μια από τις πιο όμορφες παραθαλάσσιες πόλεις του Νότου. Καταστράφηκε το 1455π.Χ. από τους Αθηναίους αλλά οι Σπαρτιάτες το ξαναέχτισαν. Το 195μ.Χ. καταλείφθηκε από τους Ρωμαίους. Μπροστά από το Γύθειο υπάρχει ένα μικρό νησί το Μαραθονήσι όπου ο Πάρης της Τροίας έχοντας απαγάγει την ωραία Ελένη από το παλάτι του Μενελάου,  πέρασαν εκεί την πρώτη τους νύχτα. 

Δέλτα του Ποταμού Ευρώτα

Χελώνες του γλυκού νερού, χέλια, νερόφιδα, αλλά και περισσότερα από 210 είδη πουλιών έχουν καταγραφεί, πολλά από αυτά σπάνια και απειλούμενα, όπως ο Βασιλαετός και ο Μαυροπελαργός. Τα αναπαραγόμενα είδη ξεπερνούν τα 60, ενώ πολύ μεγάλος είναι ο αριθμός των ειδών που περνούν ή έρχονται στον Ευρώτα για να ξεχειμωνιάσουν. Ήδη από το 1994 η περιοχή έχει χαρακτηριστεί ως μια από τις 113 "Σημαντικές για τα Πουλιά Περιοχές της Ελλάδας" από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία.

Εκτός από τον ποταμό που διασχίζει το Δέλτα, υπάρχουν πολλά αποστραγγιστικά κανάλια, ορισμένα με πλούσια παραποτάμια βλάστηση καθώς και ένας μικρότερος ποταμός, ο Βασιλοπόταμος. Σ'αυτόν έχει καταγραφεί το Tropidophoxinelus spartiaticus, ένα από τα δύο ενδημικά είδη ψαριών του γλυκού νερού της περιοχής. Το δεύτερο, το Leuciscus keadicus, με πιο περιορισμένη εξάπλωση, έχει καταγραφεί στον Ευρώτα. Και τα δύο ποτάμια αποτελούν βιότοπο της βίδρας (Lutra lutra), είδος που κινδυνεύει άμεσα με εξαφάνιση. Υπολογίζεται ότι έχουν απομείνει λιγότερα από 4 άτομα στην ευρύτερη περιοχή των εκβολών του Ευρώτα που αποτελεί το νοτιότερο σημείο εξάπλωσής της στην Ευρώπη.


Στο κέντρο περίπου του Δέλτα και προς τα ανατολικά, εκτείνεται μια πολύ μεγάλη έκταση -γύρω στα 7 χιλιάδες στρέμματα- από τα οποία σχεδόν τα μισά, καταλαμβάνει μια μικρή λίμνη η οποία μετατράπηκε πριν χρόνια σε διβάρι (ή βιβάρι, λατ. Vivarium = ιχθυοτροφείο). Το Διβάρι αποτελεί σημαντικό οικοσύστημα που όμως δέχεται ένα πολύ μεγάλο όγκο λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων με αποτέλεσμα να καλύπτεται από καλαμιώνες και υψηλή βλάστηση. Οι φωτιές που μπαίνουν για να περιορίσουν τους καλαμιώνες απειλούν μεγάλες εκτάσεις με αλμυρίκια και υδρόφιλη βλάστηση, εκεί που παλιότερα έβρισκαν μόνιμο καταφύγιο τα τσακάλια. Αντίστοιχη απειλή αντιμετωπίζουν και άλλα είδη όπως ασβοί, αλεπούδες, νεροχελώνες, χελώνες της στεριάς κ.α.

Ωστόσο, το Διβάρι μαζί με άλλα 3-4 χιλιάδες στρέμματα παλιών ρυζοχώραφων που εφάπτονται σε αυτό, αποτελούν μια από τις σημαντικότερες περιοχές με υγρολίβαδα στην Ελλάδα. Την άνοιξη τα πλημμυρισμένα μέρη γίνονται ένας παράδεισος για πολλές χιλιάδες υδρόβια και παρυδάτια πουλιά που έχουν διασχίσει χιλιάδες χιλιόμετρα αφιλόξενων περιοχών πάνω από τη Σαχάρα και τη Μεσόγειο και βρίσκουν εδώ ένα φιλόξενο σταθμό για να τραφούν και να αναπαυθούν κατά τη διάρκεια του μεταναστευτικού τους ταξιδιού.

Το Δέλτα του Ευρώτα είναι από τους πρώτους σημαντικούς υγροβιότοπους που βρίσκουν στο πέρασμά τους στην Ευρώπη. Είναι επίσης ζωτικής σημασίας για την επιβίωση ενός πολύ μεγάλου αριθμού πουλιών που είτε το επισκέπτονται Όλο το μήκος της παραλίας των εκβολών του Ευρώτα, από τα Τρίνησα έως την Κοκκινιά, αποτελεί έναν από τους σημαντικούς βιότοπους αναπαραγωγής της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta σε όλη τη Μεσόγειο.


Η ζώνη των αμμόλοφων, η μεγαλύτερη στη νότια Πελοπόννησο, αποτελείται από θίνες μήκους 15 χιλιομέτρων και πλάτους 100-300 μέτρων με αλοφυτική βλάστηση και συστάδες από αλμυρίκια. Σ' αυτήν την ευαίσθητη ζώνη που προστατεύεται με ειδική νομοθεσία σε όλες τις ευρωπαϊκές ακτές, ζει ένα μεγάλο πλήθος από σπάνια φυτά, αλλά και ζώα. Οι αμμόλοφοι όσο "νεκροί" κι αν φαίνονται, στην πραγματικότητα σφύζουν από ζωή. Πολλά είδη χλωρίδας και πανίδας -όπως το κρινάκι της άμμου, ο χαραδριός και η θαλάσσια χελώνα- εξαρτούν την επιβίωσή τους, από τη ζώνη των αμμόλοφων. Συναντώνται επίσης σπάνια φυτά, όπως το Linum phitosianum, είδος μοναδικό στον κόσμο.


Εξάλλου, η ζώνη των αμμόλοφων, στα όρια στεριάς και θάλασσας, αποτελεί το φυσικό φράγμα του αλμυρού νερού και του ανέμου από τη θάλασσα προς την ενδοχώρα. Η ιδιαίτερη βλάστηση των αμμόλοφων είναι αυτή που συγκρατεί την άμμο προσδίδοντας μια σχετική σταθερότητα στο ευαίσθητο και συνάμα δυναμικό αυτό οικοσύστημα. Έχει διαπιστωθεί ότι σε περιοχές που οι αμμόλοφοι καταστρέφονται μέσω ανθρώπινων παρεμβάσεων, όπως σε αρκετά σημεία της παραλίας του Ευρώτα, το θαλασσινό νερό εισέρχεται στον υδροφόρο ορίζοντα και παράλληλα πλήττει τις αγροτικές καλλιέργειες.

Τέλος, η θάλασσα του Λακωνικού Κόλπου είναι μία από τις τελευταίες περιοχές στη Μεσόγειο με εκτεταμένα λιβάδια Ποσειδωνίας (Posidonia oceanica) που παρά την τεράστια οικολογική τους αξία συρρικνώνονται με ανησυχητικό βαθμό. Τα λιβάδια αυτά φιλοξενούν περισσότερα από 400 είδη φυκών και 1.000 είδη ψαριών, προσφέρουν προστασία στα αυγά και στους νεοσσούς πολλών οργανισμών, συμβάλλουν σημαντικά στην οξυγόνωση του νερού, συγκρατούν την άμμο και προστατεύουν τις παραλίες από τη διάβρωση. Στη φιλόξενη αυτή θάλασσα πολύ συχνά εμφανίζονται θαλάσσια κητώδη (όπως δελφίνια και φαλαινοειδή), καθώς και άτομα της Πράσινης θαλάσσιας χελώνας ή Μύδας (Chelonia mydas). Μέσα από τις παρατηρήσεις των δεκατεσσάρων τελευταίων χρόνων έχει διαπιστωθεί ότι ένας μεγάλος αριθμός από ανήλικες Πράσινες χελώνες χρησιμοποιεί σταθερά ως τροφικό πεδίο το Λακωνικό Κόλπο καθιστώντας τον έτσι, μοναδική περιοχή στην Ευρώπη δεδομένου ότι οι χελώνες αυτές αναπαράγονται στις παραλίες της ανατολικής Μεσογείου.


Στην περιοχή, η οποία περιλαμβάνεται στον ευρωπαϊκό κατάλογο περιοχών υπό προστασία "ΦΥΣΗ 2000", ολοκληρώθηκε κοινοτικό πρόγραμμα LIFE-Nature το οποίο διεξήγαγε ο ΑΡΧΕΛΩΝ σε συνεργασία με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία (Ε.Ο.Ε.), το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Βιολογίας Κρήτης (Ι.ΘΑ.ΒΙ.Κ.) και με την υποστήριξη του Υ.Πε.Χω.Δ.Ε. Στο πλαίσιο αυτό του προγράμματος εκπονήθηκε Διαχειριστικό Σχέδιο για την παράλια ζώνη και Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη. Με ορθολογική διαχείριση σημαντικά τμήματά της περιοχής είναι δυνατό να αποκατασταθούν ώστε να διασωθεί αυτό το πολύτιμο και μοναδικό, για τον άνθρωπο και τη φύση, οικοσύστημα. (Copyright © 2001 ΕΟΕ, ΣΠΘΧ)

Σπήλαιο και μουσείο Δυρού

Τα σπήλαια είναι από τα πιο σημαντικά μνημεία στην Ελλάδα τόσο για τη φυσική όσο και για την αρχαιολογική τους σημασία. Το σπήλαιο του Δυρού αποτελείται από διαφορετικά σπήλαια: τη Γλυφάδα, την Αλεπότρυπα, το Καταφύγι. Όλα έχουν τη δική τους ξεχωριστή σημασία. Στο σπήλαιο της Γλυφάδας ή Βλυχάδας βρέθηκαν απολιθώματα ζώων άνω των δύο εκατομμυρίων ετών. Είναι ένα από τα ομορφότερα λιμνοσπήλαια στον κόσμο.

Ελαφόνησος

Το νησί βρίσκεται κάτω από το νοτιοανατολικό άκρο της Πελοποννήσου, στο Λακωνικό κόλπο ακριβώς απέναντι από τη Νεάπολη και μόλις 350 μ. του νοτιότερου άκρου της. Εξωτικό τοπίο που αποτελείται από όρμους και απέραντες παραλίες με αμμόλοφους και κέδρους αλλά και παραδοσιακό, γνήσιο ελληνικό- νησιώτικο χαρακτήρα.

Ελιά

Ένα γραφικό ψαροχώρι με όμορφες παραλίες και υπέροχα ταβερνάκια, η παραλία της Ελιάς είναι από τις ομορφότερες της Πελοποννήσου.

Ίτιλο

Ένα παραδοσιακό χωριό με μακρά ιστορία, που βρίσκεται στη θέση της αρχαίας πόλης σύμφωνα με τον Όμηρο. Αξίζει να επισκεφθεί κανείς την εκκλησία του Αϊ Γιώργη και το μοναστήρι των Δεκουλών με τις αγιογραφίες του 18ου αιώνα. Όχι μακριά από το Ίτιλο (2 χλμ.), βρίσκεται το Νέο Οίτιλο, δίπλα στον κόλπο Λιμένι με την όμορφη ακρογιαλιά του.

Κυπαρίσσι

Ένα γραφικό ψαροχώρι στα νοτιοανατολικά της Σπάρτης. Τρεις υπέροχες ακρογιαλιές με κρυστάλλινα νερά έχουν δημιουργήσει τρεις κολπίσκους που έχουν κάνει την περιοχή αρκετά δημοφιλή στους τουρίστες.

Κύθηρα

Το νησί είναι ένα ήρεμο μέρος διαφυγής στα νότια της Πελοποννήσου. Τα 284 τετραγωνικά .χλμ. του νησιού αποτελούνται από όμορφες παραλίες, Βυζαντινά κάστρα και εκκλησίες. Σε αντίθεση με άλλα Αιγαιοπελαγίτικα νησιά, τα Κύθηρα έχουν αρκετό πράσινο και πλούσια βλάστηση σε κάποια σημεία εξαιτίας της γειτνίασης με το Ιόνιο πέλαγος. Το χωριό Παλαιοχώρα ήταν η μεσαιωνική πρωτεύουσα του νησιού η οποία χτίστηκε τον 12ο αιώνα και καταστράφηκε το 1537 από τον πειρατή Μπαρμπαρόσα.

Ακρωτήριο του Μαλέα

Το ακρωτήρι του Μαλέα αποτελεί ένα φυσικό μνημείο με παγκόσμια αξία: το γνωστό πετρωμένο δάσος που βρίσκεται κοντά στη θάλασσα και εντυπωσιάζει τον επισκέπτη με τους εκατομμυρίων ετών κορμούς. Το έδαφος εκεί αποτελείται από ένα τεράστιο αριθμό κοχυλιών τα οποία σχηματίζουν ένα φυσικό μωσαϊκό.

Μάνη

Εκτείνεται από το Γύθειο έως το ακρωτήριο Ταίναρο, τη μυθική πύλη στον κάτω κόσμο. Αποτελεί ένα άγριο τοπίο και πιθανόν να μην υπάρχει αντίστοιχη περιοχή στην Ελλάδα που να θυμίζει τόσο το μεσαιωνικό παρελθόν της. Είναι ένα ξεχωριστό μέρος με μύθους και παραδόσεις μοναδικές σε όλον τον κόσμο. Τα κάστρα της Μάνης είναι στρατιωτικά σημάδια μιας ένδοξης εποχής. Αυτά τα οχυρωματικά έργα εκφράζουν το μαχητικό πνεύμα της εποχής και συναντώνται σε όλη την περιοχή. Τα πρώτα οχυρωματικά κάστρα στην αρχιτεκτονική της Μάνης εμφανίζονται στο δεύτερο μισό του 13ου αιώνα. Όταν οι Βυζάντιοι κατέλαβαν το Μυστρά και το Μυκλί Αρκαδίας, πολλοί Φράγκοι στρατηγοί εγκαταστάθηκαν στις περιοχές Κοϊτάς και Νόμια και έκαναν οχυρωματικά έργα. Φρούρια χτίστηκαν επίσης και από Μανιάτες πολεμιστές που γύριζαν από τη Δύση, όπου είχαν λάβει μέρος στις μάχες των Βενετών. Τα κάστρα αποτέλεσαν ένα βασικό μέρος της άμυνας  της περιοχής κατά την Οθωμανική κατοχή, οπότε και παίρνουν την τελική μορφή τους αλλάζοντας ριζικά το αρχιτεκτονικό τοπίο στη Μάνη και ξεχωρίζοντάς την, έτσι, από την υπόλοιπη Ελλάδα.

Μονεμβάσια

Η Μονεμβάσια είναι από τις πιο όμορφες καστροπολιτείες στην Ελλάδα η οποία διατηρεί την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και το χρώμα της. Βρίσκεται σε μια βραχονησίδα η οποία συνδέεται με την χερσαία γη μέσω μιας γέφυρας η οποία της προσδίδει το όνομά της το οποίο σημαίνει «πρόσβαση μέσω ενός μοναδικού σημείου». Στις μέρες μας η πόλη κατοικείται και τα κτίρια έχουν ανακαινιστεί. Υπάρχουν αρκετά σημαντικά μνημεία μέσα στο κάστρο τα οποία περιλαμβάνουν την εκκλησία του Χριστού Ελκόμενου, το Μουσουλμανικό Τέμενος, την Παναγία τη Μυρτιδιώτισσα και ακόμα αποτελεί την γενέτειρα του ποιητή Γιάννη Ρίτσου.

Μυστράς

Η Βυζαντινή πρωτεύουσα βρίσκεται σε μια απόκρημνη πλαγιά στους πρόποδες του Ταϋγετου. Το κάστρο χτίστηκε στην κορυφή του βουνού το 1249 από τον Φράγκο αρχηγό William II de Villeharduin. Όλος ο Μιστράς είναι ένα υπαίθριο μουσείο. Αποτελεί υπενθύμιση μιας ένδοξης εποχής, δύναμης και πολιτισμού. Πέντε χλμ. Νοτιοδυτικά της Σπάρτης, ο Μυστράς δίνει την αίσθηση ότι ο εδώ χρόνος έχει σταματήσει. Τα οχυρά, οι εκκλησίες, τα παλάτια, τα μέγαρα και τα μέρη του διατηρούν τη δόξα του και αντιπροσωπεύουν το Βυζαντινό μεγαλείο και τον πολιτισμό του. Ο Μυστράς κυριάρχησε στην Πελοπόννησο για παραπάνω από δύο αιώνες. Χτίστηκε κατά την περίοδο της Φράγκικης κυριαρχίας το 1249 από τον William II de Villeharduin, στην κορυφή του φημισμένου λόφου. Όταν ο Villeharduin έπεσε αιχμάλωτος αναγκάστηκε να παραχωρήσει την περιοχή στο Μιχαήλ Παλαιολόγο ως αντάλλαγμα για την απελευθέρωσή του. Με τον καιρό ο Μυστράς εξαπλώθηκε με αποτέλεσμα να έχει δύο σειρές από τείχη. Κατά τον 14ο αιώνα έγινε πρωτεύουσα της Πελοποννήσου και έγινε το Δεσποτάτο του Μοριά. Ο Εμμανουήλ Κατακουζηνός, γιος του Ιωάννη Κατακουζηνού, έγινε ο πρώτος Δεσπότης του Μυστρά. Παρά τις συνεχείς απειλές, ο Μυστράς αναπτύχθηκε και έγινε κέντρο πολιτισμού. Ο Γεώργιος Γεμιστός Πλήθων έχτισε φιλοσοφική σχολή στην περιοχή. Το 1449 η καστροπολιτεία φιλοξένησε την ενθρόνιση του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ο οποίος αργότερα συμμετείχε στις μάχες οι οποίες οδήγησαν στην πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Πλύτρα

Στο δήμο του Ασωπού Λακωνίας βρίσκεται η υπέροχη, χρυσή παραλία της Πλύτρας, η Παχιά Άμμος. Στην Πλύτρα θα βρείτε πολύ καλές ψαροταβέρνες γύρω από το κεντρικό λιμάνι. Τα απομεινάρια της βυθισμένης αρχαίας πόλης του Ασωπού στην περιοχή της Πλύτρας, παρουσιάζουν ιδιαίτερο αρχαιολογικό ενδιαφέρον και αποτελούν ένα ακόμη λόγο για να επισκεφθεί κανείς την Πλύτρα.

Σπάρτη

Βρίσκεται στο Βόρειο μέρος του Νομού Λακωνίας και αποτελεί το εμπορικό και διοικητικό της κέντρο. Όντας η πρωτεύουσα του Νομού Λακωνίας, είναι μια μοντέρνα πόλη με καλή ρυμοτομία, χτισμένη δίπλα στον ποταμό Ευρώτα, επάνω στην παλιά πόλη της Σπάρτης. Είναι το οικονομικό και εμπορικό κέντρο του λεκανοπεδίου που εκτείνεται από την κατωφέρεια των Αρκαδικών Όρεων (Σελασία) ανάμεσα στον Ταΰγετο και τον Πάρνωνα, έως τον κόλπο Λακωνίας. Η αρχαία πόλη εγκαταλείφθηκε μετά τις επιδρομές των Γότθων και των Alaric (4ος αιώνας), αλλά κυρίως μετά το χτίσιμο του Μιστρά (5 χλμ. προς τα δυτικά) κατά την Φράγκικη κυριαρχία (μέσα 13ου αιώνα). Κτίστηκε γύρω στο 1834 όταν οι κάτοικοι του Μιστρά άρχισαν να κατεβαίνουν προς το παλαιό λίκνο του Σπαρτιάτικου πνεύματος.

Μπορείτε να επισκεφθείτε:

  • Τα ερείπια της ακρόπολης, της αρχαίας πόλης, το ιερό της Αρτέμιδος της Ορθίας (6ος π.Χ. αιώνας) και το ιερό του Μενέλαου. Ο Καιάδας, που σύμφωνα με την παράδοση, βρίσκεται στο χωριό Τρυπί, 8 χλμ. δυτικά προς τον Ταΰγετο.
  • Τα ερείπια του ιερού του Απόλλωνα, περίπου 6 χλμ. νότια στη θέση της αρχαίας Αρχαϊκής πόλης τις Αμύκλες. Μπορεί κανείς να δει πολλά ευρήματα από τις αρχαιολογικές ανασκαφές της περιοχής, στο αρχαιολογικό μουσείο της Σπάρτης.
  • Το αρχαιολογικό μουσείο της Σπάρτης που φιλοξενείται σε ένα κτίριο σχεδιασμένο από τον Δανό αρχιτέκτονα Christiansen Hansen. Πολλοί μοναδικοί θησαυροί της αρχαίας Σπάρτης καθώς και άλλοι που έχουν έρθει στο φως από τις ανασκαφές που έγιναν στην περιοχή, βρίσκονται εκεί.
  • Το μουσείο της ελιάς και του ελληνικού ελαιόλαδου, βρίσκεται στην Σπάρτη, στην καρδιά της Λακωνίας, η οποία είναι μια από τις κυριότερες περιοχές παραγωγής ελαιολάδου στην Ελλάδα. Εκεί, μπορεί κανείς να ταξιδέψει στο χρόνο, μέσα από συλλογές που χρονολογούνται στους προϊστορικούς χρόνους και δείχνουν την προσφορά της ελιάς και του ελαιολάδου στην οικονομική ζωή και στην καθημερινότητα, σε όλα τα στάδια του πολιτισμού μας.

Λίμνη Στρογγύλη

Ενάμιση χιλιόμετρο νοτιοανατολικά του χωριού Άγιος Γεώργιος, απέναντι από το νησί της Ελαφονήσου, βρίσκεται η Στρογγυλή Λίμνη, ένας σημαντικός βιότοπος. Είναι μια λίμνη η οποία συνεχίζει δίπλα στην θάλασσα με δύο άλλες μικρότερες λίμνες, τον Μάνγανο και το Νερατζιώνα. Γύρω από τη λίμνη, στην πλευρά της θάλασσας, υπάρχουν αίθουσες τάφων της προϊστορικής περιόδου και στα βάθη της θάλασσας μπροστά από την ακτή με τους τάφους, απέναντι από τη νησίδα Παυλοπέτρι, βρίσκεται μια ολόκληρη προϊστορική πολιτεία. Αυτή ανακαλύφθηκε το 1968 και έγινε γνωστή παγκοσμίως μετά τις έρευνες που έγιναν από το Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας του Πανεπιστημίου του Cambridge. Η λίμνη είναι πλέον ένας αναγνωρισμένος υγροβιότοπος και συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα Natura 2000 της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η χλωρίδα γύρω από τη λίμνη της Ελαφονήσου, είναι ιδιαίτερης σημασίας και συμπεριλαμβάνει ένα σπάνιο και υπό εξαφάνιση είδος Κέδρου. Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι στην περιοχή Βάτικα, ανακαλύφθηκαν, από το γνωστό βοτανολόγο Κωνσταντίνο Γουλίμη, τρία είδη φυτών, μοναδικά στον κόσμο: η τουλίπα του Γουλίμη, το Flax Hellenica (Ελληνικό λινάρι) και το Linum leucanthemum thyme με μωβ ή κόκκινα φύλλα. Η χελώνα Καρέττα-Καρέττα είναι συχνός επισκέπτης στις γύρω αμμώδεις παραλίες.