Aγροτουρισμός
O αγροτουρισμός είναι μορφή ήπιου τουρισμού κατά την οποία οι επισκέπτες μένουν σε αγρόκτημα και συμμετέχουν σε αγροτικές εργασίες. Σημείο αναφοράς των διακοπών σε ένα αγρόκτημα-ξενώνα είναι η άμεση επαφή του επισκέπτη με την αγροτική ζωή, τις καλλιέργειες, με την φύση, τη χλωρίδα και την πανίδα, κάτι το ιδιαίτερο για το μεγαλύτερο ποσοστό του σύγχρονου Ευρωπαίου πολίτη, κατοίκου αστικής περιοχής. Πέρα από την υποδοχή και τη φιλοξενία του επισκέπτη σε ένα περιβάλλον λιτό με τοπικό χαρακτήρα και όλες τις απαραίτητες ανέσεις, προβλέπεται και η ενεργή συμμετοχή του τουρίστα σε ένα σύνολο δραστηριοτήτων.
(Βικιπαίδεια)
Αειφόρος ανάπτυξη
Η Αειφόρος ανάπτυξη ή Βιώσιμη ανάπτυξη αναφέρεται στην οικονομική ανάπτυξη που σχεδιάζεται και πραγματοποιείται σε συνδυασμό με την προστασία του περιβάλλοντος. Επίσης νοείται και ως η ανάπτυξη των παραγωγικών μηχανισμών της οικονομίας παράλληλα με τη δημιουργία υποδομών για μία βιώσιμη στάση απέναντι στο φυσικό περιβάλλον, (όπως ορίζουν παραδοσιακές επιστήμες όπως η Γεωγραφία). Έχουν γίνει προτάσεις να αντικατασταθεί το μάθημα της γεωγραφίας στην εκπαίδευση από αυτό της αειφόρου ανάπτυξης.
Σημείο αναφοράς για τις εξελίξεις στη μελέτη της οικολογικά ευαίσθητης ανάπτυξης αποτελεί το πρωτόκολλο του Κιότο, που υπογράφηκε το 1992. Ορισμένες από τις τάσεις και τα ζητήματα που απασχολούν τη βιώσιμη ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια (βάσει των συζητήσεων του 15ου συνεδρίου αειφόρου ανάπτυξης και του Ευρωπαϊκού youth forum) είναι: Προώθηση χρήσης καθαρών μορφών μετακίνησης, «Βιωσιμότερη» αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, Labeling προϊόντων, βιοτεχνολογία, εξάλειψη φυλετικών-σεξιστικών διακρίσεων στον εργασιακό τομέα, κ.ά.
(Βικιπαίδεια)
Aιολική ενέργεια
Γενικά αιολική ενέργεια ονομάζεται η ενέργεια που παράγεται από την εκμετάλλευση του πνέοντος ανέμου. Η ενέργεια αυτή χαρακτηρίζεται "ήπια μορφή ενέργειας" και περιλαμβάνεται στις "καθαρές" πηγές όπως συνηθίζονται να λέγονται οι πηγές ενέργειας που δεν εκπέμπουν ή δεν προκαλούν ρύπους. Η αρχαιότερη μορφή εκμετάλλευσης της αιολικής ενέργειας ήταν τα ιστία (πανιά) των πρώτων ιστιοφόρων πλοίων και πολύ αργότερα οι ανεμόμυλοι στη ξηρά. Η αιολική ενέργεια αποτελεί σήμερα μια ελκυστική λύση στο πρόβλημα της ηλεκτροπαραγωγής. Το «καύσιμο» είναι άφθονο, αποκεντρωμένο και δωρεάν. Δεν εκλύονται αέρια θερμοκηπίου και άλλοι ρύποι, και οι επιπτώσεις στο περιβάλλον είναι μικρές σε σύγκριση με τα εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής από συμβατικά καύσιμα. Επίσης, τα οικονομικά οφέλη μιας περιοχής από την ανάπτυξη της αιολικής βιομηχανίας είναι αξιοσημείωτα.
(Βικιπαίδεια)
Ανακύκλωση
Η ανακύκλωση είναι η επανεπεξεργασία ήδη επεξεργασμένων υλικών, ιδιαίτερα απορριμμάτων, σε νέα προϊόντα. Η ανακύκλωση μειώνει την κατανάλωση πρώτων υλών και την χρήση ενέργειας και ως εκ τούτου τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Η ανακύκλωση είναι μια βασική έννοια της σύγχρονης διαχείρισης των αποβλήτων.
Τα ανακυκλώσιμα υλικά, αποκαλούμενα επίσης "recyclables" ή "recyclates", μπορούν να προέλθουν από πολλές πηγές, συμπεριλαμβανομένων των σπιτιών, των δημόσιων υπηρεσιών και των βιομηχανιών. Περιλαμβάνουν το γυαλί, το χαρτί, το αλουμίνιο και άλλα μέταλλα όπως ο χαλκός και ο σίδηρος, την άσφαλτο, τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα και τα πλαστικά. Οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές είναι ανακυκλώσιμες όχι μόνον γιατί επιβαρύνουν το περιβάλλον αλλά και γιατί βλάπτουν την υγεία μας. Τα βιοδιασπώμενα απόβλητα, όπως τα υπολείμματα τροφίμων ή τα απόβλητα κήπων και καλλιεργειών, είναι επίσης ανακυκλώσιμα με τη βοήθεια μικροοργανισμών μέσω της λιπασματοποίησης (κομποστοποίησης) ή της αναερόβιας χώνευσης.
(Βικιπαίδεια)
Βιοδυναμική Καλλιέργεια
Η Βιοδυναμική καλλιέργεια συνιστά ένα οικολογικό και βιώσιμο σύστημα καλλιέργειας το οποίο περιλαμβάνει πολλές από τις ιδέες της βιολογικής καλλιέργειας (αλλά προϋπάρχει του όρου). Βασίζεται στην ανθρωποσοφική διδασκαλία του Ρούντολφ Στάινερ, ειδικά στις οκτώ διαλέξεις που έδωσε το 1924 στο Schloss Kobervwitz στην τότε Σιλέσια της Γερμανίας, τώρα Πολωνία.
Εκείνη την εποχή ο Στάινερ πίστευε πως η εισαγωγή της χημικής καλλιέργειας αποτελούσε μεγάλο πρόβλημα. Ο Στάινερ ήταν πεπεισμένος ότι η ποιότητα του φαγητού στην εποχή του είχε υποβιβαστεί, και πίστευε ότι η πηγή του προβλήματος ήταν τα τεχνητά λιπάσματα και εντομοκτόνα όχι μόνο λόγω των χημικών και βιολογικών ιδιοτήτων τους αλλά και λόγω της πνευματικής ανεπάρκειας στην όλη χημική προσέγγιση της γεωργίας. Ο Στάινερ αντιλαμβανόταν τον κόσμο και ότι συμπεριλαμβάνεται σε αυτόν, ως ταυτόχρονα πνευματική και υλική υπόσταση στη φύση, μια προσέγγιση που ονομάστηκε monism. Επίσης πίστευε πως η ζωντανή ύλη διέφερε από την νεκρή, άποψη η οποία είναι κοινώς γνωστή ως ζωτικότητα. Ο όρος Βιοδυναμική προήλθε από τους υποστηρικτές του Στάινερ.
Η κεντρική ιδέα της Βιοδυναμικής είναι ότι το αγρόκτημα στο σύνολό του αντιμετωπίζεται ως οργανισμός άρα θα πρέπει να είναι ένα κλειστό «αυτό-θρεφόμενο» σύστημα το οποίο θρέφεται από τα σκευάσματα. Οι ασθένειες των οργανισμών δεν θα πρέπει να απομονώνονται μιας και είναι σύμπτωμα προβλήματος ολόκληρου του οργανισμού. Υπάρχουν και άλλες προσεγγίσεις της Ομοιοδυναμικής, κάποιες από τις οποίες χρησιμοποιούν μοναδικές τεχνικές καλλιέργειας, συμπεριλαμβανομένων αυτών του Hugh Lovel, Greg Willis and Glen Atkinson. Η βασική νέα εξέλιξη της Βιοδυναμικής χρησιμοποιήθηκε από την Ομοιοπαθητική για την ετοιμασία και εφαρμογή των σκευασμάτων. (ελεύθερη μετάφραση: Wikipedia)
Βιολογική καλλιέργεια
Μία μέθοδος καλλιέργειας κατά την οποία αποφεύγονται ή κατά το μέγιστο δυνατό δεν χρησιμοποιούνται συνθετικά λιπάσματα και εντομοκτόνα, ρυθμιστές ανάπτυξης φυτών και χρήση ορμονών στη ζωική παραγωγή . Οι αγρότες βιολογικών καλλιεργειών προσπαθούν να βασίζονται στην εναλλαγή καλλιεργειών, στην αποκομιδή και στα υπολείμματα καρπών, στην κοπριά από τα ζώα και στη μηχανική καλλιέργεια για να διατηρήσουν την παραγωγικότητα και την άροση της γης, να παρέχουν φυτικά θρεπτικά συστατικά και να ελέγχουν τα ζιζάνια, τα έντομα και άλλα επιβλαβή έντομα.
(ελεύθερη μετάφραση: Wikipedia)
Βιώσιμη καλλιέργεια
Η Βιώσιμη καλλιέργεια ενσωματώνει τρεις βασικούς στόχους, περιβαλλοντική διαχείριση, κερδοφόρα αγροκτήματα και ακμάζουσες αγροτικές κοινωνίες. Αυτοί οι στόχοι έχουν καθοριστεί από διάφορους επιστημονικούς κλάδους και μπορούν να ερευνηθούν από οπτική γωνία του αγρότη – παραγωγού η από των μεριά του καταναλωτή. Η Βιώσιμη καλλιέργεια αναφέρεται στην αγροτική παραγωγή που μπορεί να διατηρηθεί χωρίς την επιβάρυνση του περιβάλλοντος.
(ελεύθερη μετάφραση: Wikipedia)
Γεωθερμία
Ένα γεωθερμικό σύστημα με αντλία θερμότητας είναι ένα σύστημα θέρμανσης / ψύξης που χρησιμοποιεί τη δυνατότητα της γης να αποθηκεύει στο έδαφος θερμότητα και υδάτινες θερμικές μάζες. Αυτό το σύστημα εκμεταλλεύεται ένα μέρος του εδάφους για να ανταλλάξει θερμότητα ώστε να θερμάνει ή να ψύξει ένα κτίριο. Αυτά τα συστήματα λειτουργούν πάνω σε μια πολύ απλή βάση: το έδαφος κάτω από το επίπεδο ψύξης παραμένει, περίπου, στους 10° (50° F) κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου και ένας θερμικός αγωγός χρησιμοποιεί αυτή τη θερμότητα το χειμώνα ενώ την επιστρέφει στο έδαφος το καλοκαίρι. Ένα γεωθερμικό σύστημα διαφέρει από ένα συμβατικό λέβητα ή boiler λόγω της ικανότητάς του να μεταφέρει θερμότητα αντίθετα με την κλασική μέθοδο η οποία παράγει. Καθώς το κόστος παραγωγής ενέργειας συνεχίζει να ανεβαίνει και η ανησυχία για την ρύπανση είναι ένα καυτό θέμα, η γεωθερμική ενέργεια μπορεί να αποτελεί τη λύση και στα δύο αυτά θέματα. Ένα ιδιαίτερο πλεονέκτημα είναι ότι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον ηλεκτρισμό που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως η ηλιακή και αιολική ενέργεια, για να θερμάνουν το χώρο ή το νερό πολύ πιο αποτελεσματικά απ’ ότι μέσω ηλεκτρικής πηγής θερμότητας. Αυτό επιτρέπει στα κτίρια να θερμαίνονται με ανανεώσιμη ενέργεια χωρίς να μεταφέρεται και να καίγεται βιομάζα, να παράγεται και να χρησιμοποιείται φυσικό αέριο ή να βασίζονται μόνο στην ηλιακή θέρμανση. Τα γεωθερμικά συστήματα αγωγών είναι πολύ απλά και δεν χρειάζονται εξαρτήματα υψηλής τεχνολογίας.
(ελεύθερη μετάφραση: Wikipedia)
Ηλιακή ενέργεια
Ηλιακή ενέργεια είναι η τεχνολογία αποθήκευσης της εύχρηστης ηλιακής ενέργειας. Η ηλιακή ενέργεια έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές παραδοσιακές τεχνολογίες ανά τους αιώνες και χρησιμοποιείται ευρέως σε σημεία όπου υπάρχει έλλειψη κάθε άλλης μορφής ενέργειας, όπως σε απομακρυσμένα μέρη και στο διάστημα. Οι ηλιακές κυψέλες, επίσης γνωστές ως φωτοβολταϊκές κυψέλες, χρησιμοποιούν τη φωτοβολταϊκή δράση των ημιαγωγών να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια απευθείας από τον ήλιο. Μέχρι πρόσφατα η χρήση τους ήταν περιορισμένη λόγω του υψηλού κόστους παραγωγής. Μια εφαρμογή εξοικονόμισης κόστους είναι η χρήση σε πολύ χαμηλής τάσης συσκευές όπως οι αριθμομηχανές με LCD οθόνες. Άλλη χρήση είναι οι απομακρυσμένες εφαρμογές όπως οι τηλεφωνικοί θάλαμοι πρώτων βοηθειών κατά μήκος των δρόμων, απομακρυσμένοι αισθητήρες, καθοδική προστασία σωληνώσεων και περιορισμένες off grid εφαρμογές οικιακής ενέργειας. (ελεύθερη μετάφραση: Wikipedia)
Κατασκευασμένοι υγροβιότοποι για διαχείριση λυμάτων
(Βιολογικός καθαρισμός με τη μέθοδο του ριζικού συστήματος)
Ένας κατασκευασμένος υγροβιότοπος είναι ένας τεχνητός βάλτος που έχει δημιουργηθεί για τα απόβλητα των υπονόμων και ως φυσικό περιβάλλον για την άγρια ζωή. Οι φυσικοί υγροβιότοποι λειτουργούν σαν βιολογικά φίλτρα αφαιρώντας ιζήματα και ρύπους όπως βαρέα μέταλλα από το νερό, ενώ οι κατασκευασμένοι υγροβιότοποι σχεδιάζονται έτσι ώστε να μιμούνται αυτές τις ιδιότητες. Η χλωρίδα ενός υγροβιότοπου προσφέρει ένα υπόστρωμα (ρίζες, κοτσάνια, φύλλα) πάνω στο οποίο μπορεί να αναπτυχθούν μικροοργανισμοί οι οποίοι διασπούν οργανικά προϊόντα. Αυτή η κοινότητα μικροοργανισμών ονομάζεται περίφυτον. Το περίφυτον και οι φυσικές χημικές διαδικασίες είναι υπεύθυνες για, περίπου, το 90% της απομάκρυνσης των ρύπων και της διάσπασης των αποβλήτων. Τα φυτά αφαιρούν περίπου 7- 10% των ρύπων και λειτουργούν ως πηγή άνθρακα για τα μικρόβια όταν αποσυντίθενται. Διαφορετικά είδη φυτών έχουν διαφορετικά ποσοστά αναρρόφησης βαρέων μετάλλων, παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη στην επιλογή των φυτών ενός κατασκευασμένου υγροβιότοπου που χρησιμοποιείται για διαχείριση υδάτων. Τα καθαρισμένα ύδατα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη γεωργία.
(ελεύθερη μετάφραση: Wikipedia)
Κομποστοποίηση, ανακύκλωση της φύσης
Το κόμποστ είναι τα αποσυντεθημένα, με αερόβιο τρόπο, υπολείμματα των οργανικών προϊόντων (όσων προέρχονται από ζώα και φυτά). Το κόμποστ χρησιμοποιείται στην κηπευτική και τη γεωργία ως βελτιωτικό εδάφους. Επίσης χρησιμοποιείται ως μέσο εκκίνησης των σπόρων, ανάμεικτο με μικρή ποσότητα άμμου για καλύτερη αποστράγγιση. Κομποστοποίηση είναι η διαδικασία παραγωγής κομποστ μέσω αερόβιας αποσύνθεσης βιοαποσυντεθημένης οργανικής ύλης. Η αποσύνθεση γίνεται κυρίως αερόβια, παρότι συμβάλλουν σε αυτή και μεγαλύτερα όντα όπως μυρμήγκια, nematodes and oligochaete σκουλήκια. Η κομποστοποίηση μπορεί να διαιρεθεί σε δύο πεδία, την οικιακή και τη γεωργική. Και στις δύο χρησιμοποιείται η ίδια βιολογική διαδικασία, παρόλα αυτά θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τεχνικές και διαφορετικοί παράγοντες. Κομποστοποίηση είναι η ελεγχόμενη αποσύνθεση της οργανικής ύλης. Αντί να επιτρέψουμε στη φύση να ακολουθήσει την αργή διαδικασία της, ένας κομποστοποιητής παρέχει ένα άριστο περιβάλλον όπου οι αποσυνθέτες μπορούν να διαπρέψουν.
(ελεύθερη μετάφραση: Wikipedia)
Ομοιοδυναμική Καλλιέργεια
Μία από τις νεότερες προσεγγίσεις της Βιοδυναμικής καλλιέργειας αναπτύχθηκε στο Ινστιτούτο Eureka, στην Τρέστη της Ιταλίας. Σήμερα, όπως πολλοί από εμάς γνωρίζουμε, αντιμετωπίζουμε κάποια δύσκολα προβλήματα και αποφάσεις σχετικά με τη σχέση μας με τη φύση. Κατακλυσμένοι από την ανθρώπινη ρύπανση, συμπεριλαμβανομένης της γενετικής τροποποίησης και της μείωσης πόσιμων υδάτων, η φύση δεν καταφέρνει να ανταποκριθεί στις ανθρώπινες ανάγκες. Για να αντιστρέψουμε αυτή την πορεία πρέπει να βοηθήσουμε τη φύση να ενδυναμώσει τη θρεπτική αξία της τροφής ώστε να υποστηρίξει τον άνθρωπο σε όλα του τα μέρη, το σώμα, τη ψυχή και το πνεύμα.
Ένας τρόπος να αντιμετωπίσουμε τα παραπάνω προβλήματα είναι να μελετήσουμε και να εφαρμόσουμε ομοιοπαθητικά φάρμακα σε αυτά τα θέματα. Είναι γνωστό και τεκμηριωμένο ότι τα φυτά δεν εκδηλώνουν παραπάνω από το 30-40 % των γενετικών τους δυνατοτήτων (DNA), ενώ το υπόλοιπο παραμένει «σιωπηλό», δηλαδή δεν εκφράζεται. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο κόσμος των φυτών κατέχει τεράστιες δυνατότητες προσαρμογής και αντιμετώπισης των παραπάνω κρίσιμων φαινομένων τα οποία περιορίζουν την γεωργική παραγωγή και αυξάνουν το γεωργικό κόστος. Η ομοιοδυναμική μέθοδος λειτουργεί διεγείροντας αυτούς τους σιωπηλούς γενετικούς παράγοντες και ενισχύοντας τη δυνατότητα των φυτών να προσαρμόζονται και να αντιστέκονται στα παράσιτα και στις κλιματικές καταπονήσεις, έτσι ώστε να αποκαλύψουν τον πολύτιμο φύλακα επιβίωσής τους, τις παραγωγικές τους δυνατότητες και τις αξίες τους.
Ο όρος Ομοιοδυναμική αναφέρεται στις παρεμβάσεις που γίνονται με προϊόντα που προέρχονται από τον χώρο της Ομοιοπαθητικής. Προϊόντα που προέρχονται από την απόσπαση της πληροφορίας μιας φυτικής ουσίας, της διάλυσής της σε νερό και της δυναμοποίησής της ή μέσω τεμαχισμού και εμποτισμού της φυτικής ουσίας (παρασκευή διαλύματος μουλιάζοντας τη φυτική ουσία σε φυτικό έλαιο ή νερό). Η πληροφορία μεταφέρεται στο DΝΑ του φυτού ή της γης λόγω της υδάτινης σύστασής του. Εφόσον το νερό αποτελεί τη βάση κάθε έμβιου όντος μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τη δυνατότητά του να μεταφέρει πληροφορία με σκοπό να παρακινήσουμε κάθε μορφή ζωής.
Η ομοιοδυναμική μέθοδος βοηθά να παρακινηθούν:
-
ο σχηματισμός μαυροχώματος στο έδαφος (χωρίς τη βοήθεια οργανικών ουσιών)
-
η διαδικασία κομποστοποίησης των οργανικών υλικών
-
η ενεργοποίηση του εξαγνισμού υδάτων, φυτών και εδάφους
-
τα αρχικά φυτικά στάδια (βλάστηση, άνθηση, ωρίμανση, δημιουργία βιταμινών, ενεργά στοιχεία)
-
η αντίσταση στο κλιματικό στρες (κρύο, ζέστη, ξηρότητα, υγρασία)
-
η αντίσταση στα παράσιτα και στα λυμαίνοντα είδη
-
αντίσταση στο γλυφό νερό
-
αντίσταση σε Γενετικά Τροποποιημένη γύρη
-
αντίσταση σε ηλεκτρομαγνητικά πεδία
Η Ομοιοδυναμική γεωργία χρησιμοποιεί την ομοιοπαθητική μέθοδο μετατρέποντάς την σε οικολογικά εναρμονισμένη αγροτική μέθοδο (τα ομοιοδυναμικά προϊόντα είναι 100% νερό) η οποία παράγει τροφή υψηλότερης ποιότητας με οικονομικό τρόπο, επιτρέποντας μια λογική μείωση του κόστους παραγωγής.
(πηγή: Ινστιτούτο Eureka, επιμέλεια: Φραγκίσκος Καρέλας)
Ομοιοπαθητική
Η Ομοιοπαθητική, από τις λέξεις όμοιον και πάθος, είναι μια μέθοδος εναλλακτικής ιατρικής που βασίζεται στην αρχή των ομοίων και τον κανόνα της απειροελάχιστης δόσης, έχοντας ως κεντρικό αξίωμα πως «τα όμοια θεραπεύονται με τα όμοια» (similia similibus curantur). Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Ομοιοπαθητική (European Committee for Homeopathy), που αποτελείται από εκπροσώπους οργανώσεων ομοιοπαθητικών γιατρών, ορίζεται ως «ένα σύστημα πρακτικής ιατρικής, με σκοπό τη μεθοδολογική βελτίωση της υγείας ενός οργανισμού, μέσω της χορήγησης φαρμακολογικά δοκιμασμένων και κατάλληλα επεξεργασμένων ουσιών που επιλέγονται ανά περίπτωση, σύμφωνα με το νόμο των ομοίων». To Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Κλασικής Ομοιοπαθητικής ορίζει την ομοιοπαθητική ως «θεραπευτική τέχνη και ιατρική επιστήμη»]. Οι βασικές αρχές της ομοιοπαθητικής προτάθηκαν για πρώτη φορά το 1796, από τον Γερμανό γιατρό Σάμουελ Χάνεμαν (1755-1843) και η πρώτη χρήση του όρου ομοιοπαθητική, από τον ίδιο, χρονολογείται το 1807. O όρος αποδίδεται επίσης στον Ιπποκράτη.
(Βικιπαίδεια)
Προσβάσιμος Τουρισμός
Είναι η συνεχόμενη προσπάθεια να διασφαλίσουμε ότι οι τουριστικοί προορισμοί, τα προϊόντα και οι υπηρεσίες είναι προσβάσιμα σε όλους τους ανθρώπους ανεξάρτητα από τις όποιες ειδικές ανάγκες και την ηλικία τους.
Οι βελτιώσεις βοηθούν όχι μόνο όσους πάσχουν από μόνιμες αναπηρίες αλλά και γονείς με παιδικά καροτσάκια, ταξιδιώτες μεγάλης ηλικίας, ανθρώπους με περαστικά τραύματα, όπως σπασμένο πόδι, καθώς και τα συγγενικά μέλη και τους φίλους τους.
(ελεύθερη μετάφραση: Wikipedia)
Φυσική δόμηση
Η φυσική δόμηση είναι ένας αρκετά νέος όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια δομική προσέγγιση προσανατολισμένη στη χρήση τοπικών, προσεκτικά επιλεγμένων ή και ανακυκλωμένων υλικών, απλών εργαλείων και τεχνικών.
Σε όλους σχεδόν τους τόπους η φύση μας εξασφαλίζει τα δομικά υλικά που χρειαζόμαστε. Επειδή τα υλικά αυτά χρειάζονται ελάχιστη επεξεργασία ή μεταφορά, τα οικονομικά και περιβαλλοντολογικά κόστη είναι χαμηλά. Μερικά από αυτά τα υλικά είναι ανανεώσιμα (όπως τα δένδρα και το άχυρο) και κάποια άλλα (όπως οι πέτρα και το χώμα) υπάρχουν σε τέτοια αφθονία που είναι πρακτικά ανεξάντλητα. Ένα ακόμα από τα πλεονεκτήματα του να κτίζει κάποιος με τοπικά υλικά είναι ότι το κτίριο βρίσκεται σε πλήρη οπτική αρμονία με το περιβάλλον.
Αντίθετα από τα οικολογικά δομικά υλικά, τα φυσικά εμπεριέχουν καθόλου ή ελάχιστη επεξεργασία. Η χρήση τους δεν συνεισφέρει στην καταστροφή των δασών, την κατασπατάληση των ορυκτών πόρων, την μόλυνση και ούτε εξαρτάται από βιομηχανικά υλικά και βαριά μηχανήματα. Η γη είναι μη τοξική και τελείως ανακυκλώσιμη.
(Copyright © Cob.gr)
|